„Du bisch nöd ihre Muetter, Helen. Hör uf, so z tue, als wärsch eini. “ Das sind d Wort gsi, wo mis Sohn David zue mir gseit het, won er syni Autoschlüssel uf d Chuchiinsle gheit het, als wär das es alltäglichs Gspröch. I ha still gstande, d Hand über em Silbertablett, won i poliit ha.
Uf mim Esstisch sind Stoffmuster, Blummedeko-Fotos und es dreisitigs Catering-Menü gläge. Sit eme Monet ha i d Geburtstagsfyr vo myre Schwiegertochter Sarah – ihrem 30. – organisiert und vollständig finanziert. Es Sorgfaltspfühl, wo i für sie gha ha, es Fescht mit 40 Gäscht zmy Houptort.
„Sie fühlt sech, als würdsch du übergriffig“, het David wytergmacht, ohni uufzluege. „Sie mag d Serviette nöd, won du usgsuecht hesch, und sie denkt, du wottsch s Fescht uf dini Manier mache. Lueg, Mama, mir schätze s Huus, aber sie hät iri eigene Familie. Tritt zrugg und la sie s mache.
“ D Stille i de Chuchi isch schwär gsy. Föif Jahr lang han i Sarah behandlet wie mis eigets Fleisch und Bluet. Won si und David kä Hypothek zahlt hän, han i ne mys Sparchässli gäh. Won si chrank gsy isch, han i ire Mahlzit bracht.
I ha nie Dankbarkeit verlangt, nume ghofft, e warmi, gemischt Familie z baue, nachemdäm my Ma gstorben isch. Und doch isch da mys Sohn, wo mini jahrelangi Liebi und finanzielli Unterstützig mit ere lässige Bemerkig uf en lästigi Iimischig reduziert het. Er het würkli glaubt, mini Präsenz wär nume es logistischs Hindernis. I ha nöd gweint.
I ha nöd d Stimm erhöht und nöd ufzellt, was i alles für sie tah ha. Mit 65 Jahr han i scho lang s Bedürfnis verloore, um grundlegende Respekt z bettle i mim eigene Huus. „Ich verstanden“, han i glatt gsäit und s Silberpoliermittel abgestellt. „I trätte zrugg.
“ David het ändlich glächlet und mir uf d Schuller klopft. „Danke, Mama. Es isch eifacher eso. “ Er isch d Trepp ufe gange und het mich elei i de Chuchi la.
I han uf d Catering-Rächnig gstarrt, 1’200 Franke, wo no uf mini Kreditkarte gwartet hät. Zruggträte isch erstaunlich effizient gsy. I han mich vors Laptop gsetzt, E-Mails ufgmacht und Telefonat gfüert. Zerscht d Gourmet-Bäckerei: Storno vom dreistöckige Red-Velvet-Chueche und vom Macaron-Turm.
D Besitzerin isch überrascht gsy, aber hät sofort d Rückerstattig vo 400 Franke uf mini Charte gschickt. Denn de Florischt: Storno vo de Eukalyptus-und-Wyssi-Rose-Gsteck. Schlussändlich de Catering-Vertrag: Storno, nume e chliini Anzahlig verlore, will no vier Täg bis zum Event gsy sind. Denn bin i ufe i mis Schlafzimmer und han de Safe ufgmacht.
Drin isch e vintage Sapphir-Abhänger gläge, es Familie-Erbstück, won i sorgfältig politiert und verpackt han. I ha vor gha, ne Sarah zum 30. z schenke, als symbolische Geste, wo sie i d Familie ufnimmt. Ohni z zögere, han i de Samtbox gnoh, ne i de Chlapf vo mim Schrank gleit und abgschlosse.
David und Sarah hend d Vorteil vo ere Muetterfigur gnosse, aber nöd d Respekt, wo dezue ghört. Si hend mis Geld, mis Huus und mini Arbet welle. Aber si hend mich unsichtbar welle. Am Mittag isch mis Esstisch komplett klar gsy.
I han d Stoffmuster wegworfe und mini Silbertablett zrugg i d Schänk glegt. S Huus isch ruhig, tip-top gsy, ganz ohni Geburtstags-Vorbereitige. I han mir en Tasse Earl Grey Tee gmacht und mich uf d Veranda gsetzt. I han e komische Erlösig gspürt.
Kei Stress meh wäge Diät-Iischränkige. Kei Stress meh, obs d Ballons zu de Däckli passe. I bi offiziell nüm verantwortlich gsy. Um 3i isch es Auto i d Iifahrt cho.
Sarah isch usegstege, mit eme Clipboard i de Hand und gstresst usgseh. Sie isch dur d Houstüre marschiert, hät erwartet, mich i de Chuchi z gfinde, wo d Appetizer vorbereitet. Stattdäm hät sie e tip-topi, chalti Chuchi gfunde. Sie isch steh blibe, hät d leere Abstellflächen abgluegt.
„Helen! “, hät sie gruffe, „Wo isch de Bäckerei-Sampler? “ I bin i d Chuchi cho, mit mym Tee-Becher i de Hand. „I ha de Sampler abgsäit, Sarah“, han i ruhig gsäit.
Si hät d Stirn grunzlet. „Abgsäit? Aber i ha hüt d Füllige welle probiere. Händ si nöd umbuecht?
“ „Nei, i ha d ganz Bestellung abgsäit“, han i gsäit und langsame Schluck Tee gno. „Eigentlich han i au s Catering und de Florischt abgsäit. D Anzahlige sind uf mis Chonte zruggcho. “ Sarah hät mich aagluegt, de Mund e chli offe.
„Was redsch du da? S Fescht isch am Samschtig. Wie chasch alles abgsäit ha? “ „David und i händ hüt morn es guets Gspröch gha“, han i erklärt und mini Stimm perfekt freundlich ghalte.
„Er hät mich erinneret, dass i nöd dini Muetter bi, und dass mini Iimischig übergriffig isch und dich unwohl macht. I respektiere dini Gränze vollständig. Sarah, es isch falsch gsy vo mir, dis 30. z überneh.
Ab jetzt trätte i komplett zrugg, damit du es genau so plane chasch, wie du wotsch. “ D Farb isch us ihrem Gsicht gwich. Si hät denkt, zruggträte heisst, dass i nume ufhöre, mini Meinig zu Serviette z säge. Si hät nie erwartet, dass es d Finanzierig abhaut.
„Aber ich ha no nüt buecht“, hät sie gstammlet, Panik im Brustchorb. „I ha kei Caterer. I ha nöd s Budget für es 40-Personen-Dinner us eigene Täsche. “ „Du wirsch scho öppis finde“, han i liicht glächlet.
„Du bisch e fähigi erwachseni Frau. I la dich mit dine Plän al. “ I ha my Becher im Spüli usgspült, d Händ tröchnet und bin is Wohnzimmer gange. Sarah isch steif bi de Insle gstande und hät uf ihr Clipboard gstarrt, wie wenn d Papiere plötzlich Füür gfanges hätte.
Zäh Minute später han i ghört, wie sie am Telefon im Gang wild nummere gwählt hät. „David“, hät sie zischt, „Dini Muetter hät alles abgsäit. Mir händ absolut nüt für Samschtig. “ I han mis Buch gno, mich im Sessel zrugglehnt und d Syte umdräit.
D nächste 48 Stunde sind es Chaos gsy. Am gliiche Obe isch David gstande cho, mit eme verzwiiflete Gsicht. „Mama, du chasch nöd eifach de Stecker zieh“, hät er protestiert und isch mir i d Waschchuchi gfolgt. „Sarah hät en Zämebruch.
Mir chönd nöd 40 Lüt i 2 Täg ernähre. Gib mir eifach dini Kreditkarte, und i bueche s Essen nei. “ I ha es Handtuch gfaltet, d Chante sorgfältig glattgstriche. „Nei.
I zahle nöd für es Fescht, wo i kei Teil ha. Du hesch mich us de Planig usgschlosse. Und i ha mich entfärnt. Da isch was Unabhängigkeit heisst, David.
“ Er hät frustriert gschnuufet und isch usegstürmt. Am Friitig händ si hektischi Fahrte zum Grosshandel gmacht, gfroreni Appetizer, billigi Plastikteller und Schachtelwiin kauft. S elegante Catering-Abe, won i plant ha, isch zu eme Party-Buffet verchumme. Am Freitagobe sind si cho zum Ufbue.
I bi im Wohnzimmer gsässe und ha zugluegt, wie si Pappe-Kiste inegschleppt händ. Plötzlich hät David eis End vo mym antike Mahagoni-Sofa packt, es Stück, wo sit Generatione i de Familie isch. „Sarah, pack s andre End“, hät er gsäit. „Mir müend das i d Garage schiebe, damit mir e Tanzflächi händ.
“ I bi sofort ufstande. „Lasst das ab. “ David hät pausiert, usser Atem. „Mir müend das nume für s Fescht verschiebe, Mama.
“ „Du verschiebsch nöd mini Möbel“, han i erklärt, mini Stimm tüüf und absolut. „Da isch mis Huus. Dir chönd de offen Raum im Esszimmer bruuche, aber mini antike Möbel blibet genau, wo si sind. Wenn ihr sie beschädigt, chönd ihr sie nöd ersetze.
“ Sarah hät d Augen verdreit und d Arm verschränkt. „Helen, mir bruuche Platz. Mir händ en DJ. Du bisch total unvernümftig.
“ „Denn hättet ihr villicht es Lokal miete solle“, han i troche gsäit. „Mis Huus, mini Regle. “ I bin zum Gang-Konsol gange und ha d Ersatzschlüssel für de Theater-Chäller und mis Master-Suite ufgno. I ha sie i d Täsche gleit.
David hät d Schlüssel i myre Hand gsee. Sys Gsicht isch rot worde vor Ärger. „Was machsch du da? Mir bruuche de Chäller für d Garderobe.
Und Sarahs Fründinne wänd i dim Master-Bad go Make-up mache. “ „Nei, das wänd si nöd“, han i glichmässig gsäit. „S Fescht isch uf s Erdgeschoss, Wohnzimmer und Chuchi, beschränkt. Mis Schlafzimmer isch privat und de Chäller isch tabu.
“ „Isch das din Ernst? “, hät Sarah gschnauzt und e Schachtel Plastikbecher uf d Abstellflächi gheit. „Wie sölled 40 Lüt eis halb Bad im Gang teile? “ „Da tönt nach eme logistische Problem, wo du hättsch sölle bedenke, bevor du 40 Lüt i s Huus vo öper anderem iiglade hesch“, han i gsäit.
I bi ufe gange, i mis Schlafzimmer, und ha d Türe hinder mir abgschlosse. I ha e chliine Leder-Ubernachtigssack usegholt und paar Pullover, bequemi Hosen, mis Hautpflege-Set und es guets Buech iipackt. I ha absolut kei Absicht gha, als live-in-Maid z fungieren, während 40 Frömd durch mis Huus trample und billige Wiin uf mini Teprich schütte. Won i wider abe cho bin mit mym Risesack, hät David verwirrt gluegt.
„Wo gasch du ane? “ „I verbringe s Wochenänd use“, han i gsäit und my Mantel us em Schrank gno. „Will das Sarahs Fescht isch und i nume de Vermieter bi, la ich euch wirte. I erwarte, dass s Huus genau so isch, wie i’s verlaa ha, wenn i am Sunntig zruggchum.
“ „Du gasch furt? “, hät Sarah gechiyft. „Aber wer wärmt d Appetizer uf? Wer managet d Abfallsäck?
“ I ha ire direkt i d Auge gluegt. „Du. Fröie E Geburtstag, Sarah. “ I bin usegange, is Auto gstige und devo gfahre.
Im Rückspiegel han i David gsee, wie er uf de Veranda gstande isch und mir naagstarrt hät, de Muul offe. Jahrlang bin i ihr Sicherheitsnetz gsy, ihr unbezahlte Eventplaner und ihri Maid. Hüt Nacht isch s Netz furt gsy. I bin zwöi Stunde nach Norde gfahre, zu eme charmante Bed and Breakfast a de Küste, wo i vor Jahre mit mym verstorbene Ma buecht ha.
D Luft hät nach Salz und Tanne gschmöckt, en grosse Kontrast zu de erstickende Spannig i myre eigene Chuchi. I ha es Zimmer mit Blick ufs Wasser gno, es Teller mit Lachs bestellt und mir es Glas Wiin igschänkt. Es isch de friedlichst Freitigobe gsy, won i siit Jahre gha ha. Am Samschtig um 7i, wo Sarahs Fescht hät aafange, hät mis Telefon aagfange vibriere uf em Nachtchästli.
I ha uf s Display gluegt. Vier verpassti Aaprüef vo David. Siibe SMS. „Mama.
Wo hesch du d Abfallsäck hi gleit? De Ofe goht nöd a. Wie wärme mir s Essen? Sarah wiint.
D Lüt chömed und s Essen isch gfrore. Ruf zrugg. “ I ha liicht glächlet. Bevor i gangen bi, han i de Schalter für d schwere Chuchi-Gerät im abgschlossene Chäller umgleit.
De Chüelschrank und d Lichter sind a blibe, aber d Doppel-Öfe sind komplett tot gsy. Wenn si mis Huus wänd bruuche ohni mich z respektiere, chönd si chalti Sache serviere. I ha nöd zruggschriebe. I ha s Telefon uf „Nöd störe“ gstellt, i de Schublade gleit und bin is Lounge vom Inn gange, zum eme lokale Jazz-Pianist z lose.
Am Sunntigmorge bin i am Strand spaziere gange, de chalti Wind im Gsicht. I ha kei Schuld gspürt. Schuld isch es Gfühl, won i für echti Fähler reserviere. E Gränze setze mit zwöi aaspruchsvollen Erwachsene isch kei Fähler.
Es isch e überfälligi Korrektur gsy. Won i packt ha und uf de Heimweg gange bi, han i mich komplett ufglaade gfüelt. I ha gwüsst, was mich erwartet, und i bi ganz vorbereitet gsy. D Ära vo Helen, em Füessabtreter, isch offiziell vorbei.
Am Sunntignamittag han i d Houstüre ufgschlosse und sofort de Gschmack vo altem Bier und suurem Dip gschmöckt. I bin is Wohnzimmer gange und steh blibe. S Huus isch es Chaos gsy. Roti Plastikbecher händ uf em Couchtisch gelege.
E chlebrige See us Saft hät de Hardbode bim Sofa verschmutzt. Überlaufendi Abfallsäck sind willkürlich i de Chuchi gstande, und schmutzigs Gschirr hät s Spüli bis zum Rand gfüllt. Sarah isch uf em Sofa gläge und hät uf em Handy scrollt. Sie hät hungrig und elend usgseh.
Sie hät ufgluegt, won i ine cho bi. „Du hesch alles ruiniert“, hät sie gmurrt. „D Öfe händ nöd funktioniert. Mir händ 30 Pizze bestelle müesse, wo zwöi Stunde bruucht händ.
Mini Fründinne händ müesse aaschteh für s Bad. Es isch demütigend gsy. “ I ha nöd diskutiert. I ha mich nöd verteidigt.
I ha nume uf de chlebrige Bode gluegt. „Du hesch es Ufruume z mache“, han i gsäit. „I bi z erschoepft“, hät sie gsüfzt und d Auge zuegmacht. „David isch hei go schlafe.
Mir mached das scho irgendwenn. “ „Nei, ihr werded nöd“, han i liislig gsäit. I bi umdräit, uf d Veranda gange und ha en Aapruef gmacht bi eme renommierte Wochenend-Putzservice, wo i ab und zu für de Früehligsputz bruuche. Will es en Sunntig-Notfall isch gsy, isch de Tarif drifach gsy.
Das isch mir egal gsy. E Stund später isch es Lieferwagen cho, und drei Profi-Putzer sind mit schwerem Gschirr is Huus marschiert. Sarah hät sich ufgsetzt, erschrocke. „Was isch da los?
“, hät sie verlangt. „I la mis Huus putze“, han i gsäit und bi bi de Türe gstande. D Putzer händ effizient gschaffet, de Bode gschrubbt, de Abfall usebracht und d Chuchi desinfiziert. Innerhalb vo zwöi Stunde hät mis Huus wieder nach Zitrone und Tanne gschmöckt.
D Chefin hät mir e digitali Rächnig uf irem Tablet zeigt. I ha si nöd zahlt. I ha si per Mail an David wytergleitet – 450 Franke. I ha Sarah aagluegt.
„Du sötsch dich packe. Es isch Zyt, dass du hei gasch. “ Am nächste Morge isch David mit eme usdruckte Exemplar vo de Putz-Rächnig i mis Huus marschiert. „Mama, 450 Franke für s Putze?
Bisch du bekloppt? I zahle das nöd“, hät er brüelet und s Papier uf d Abstellflächi gheit. I bi am Tisch gsässe und ha schwarze Kaffee trunke. I ha d Schublade näbe mir ufgmacht und e Manilla-Ordner usegholt, won i übers Wochenend vorbereitet ha.
I ha ne über e Tisch zu ihm gschobe. „Wenn du d Putz-Rächnig nöd zahlsch, denn zieh i se eifach vom Geld ab, wo du mir schuld bisch“, han i gsäit. David hät gstoppt. „Was für Geld?
“ „Mach de Ordner uf“, han i gsäit. Er hät ne ufgmacht. Drin sind d Übertragsdokument für sini Autoversicherig und de Familientelefonplan gsy. Sitächs Jahr lang han i d Versicherig für sini und Sarahs Autos zahlt, sowie ihri Telefonrächnige.
Es isch en Gwonnheet gsy us sinere College-Zyt, won i nie abgstoppt ha. „I ha dich und Sarah hüt morge vo mine Plän entschärnt“, han i erklärt, mini Stimm ganz ohni Emotion. „Du bisch 32, David. Will i nüm d Rolle vo de überfürsorgliche Muetter spile, trätte i au vo de Rolle vo de Bank zrugg.
Du hesch bis Friitig Zyt, um dini eigni Autoversicherig z sichere, bevor dini Kontrollschilder gsperrt wärded. “ David hät uf d Papiere gstarrt, sys Gsicht isch blass worde. „Mama, das sind fast 300 Franke im Monet. Mir chönd das nöd iisplane.
Mir händ grad für d Pizze und s Party-Züg zahlt. “ „Du bisch en verhürote Ma. Du wirsch scho öppis finde“, han i gsäit. „Ausserdem han i bemerkt, dass du 12 Schachtle mit altem College-Züg und Sarahs Saison-Kleider i myre Garage häsch.
I bruuche de Platz zrugg. Du hesch gnau ei Woche Zyt, zum se wegzrüere, oder i spende se de Goodwill. “ „Du strafsch uns“, hät David gschnauzt, d Stimm brüchig. „Nei“, han i korrigiert.
„I passe nume mini Aasträngig a din Respekt aa. Du hesch die Distanz gwünscht. “ Am Mittwuch isch Sarah allei cho. Ihr üblichi arrogant Art isch furt gsy, ersetze dur e nervösi, erzwungene Süsslichkeit.
Si hät e chliine Strauß vo Supermarkt-Tulpe bracht und uf d Abstellflächi glegt. „Hoi, Helen“, hät sie mit eme enge Lächle gsäit. „David hät mir vo de Versicherig gsait. Mir wüssed, dass du wäge em Fescht verletzt bisch.
I ha nume welle cho und, ja, d Sache glätte. “ I ha wyter mini Farn gosse, ohni sie aazluege. „Es git nüt z glätte, Sarah. D Gränze isch klar.
“ Si hät sich unbehaglich bewegt. „Richtig. Nun, i ha au bemerkt, dass mir mine Geburtstag nöd gmeinsam gfyrlet händ. I erinnere mich, dass du vor es paar Monet öppis erwähnt hesch, es Gschenk für mich.
Das schöne vintage Sapphir-Abhänger. I würd ne gärn am Samschtig bi mime Dinner mit mine Eltere trage. “ Si hät würkli dänkt, sie könnt immer no de Priis abhole. Die pure Aamassig hät mich fast zum Lache bracht.
I ha de Giesskännli abgestellt und mich zu ire dräit. „I ha ne nüm“, han i eifach gsäit. Ihr Lächle isch verschwunde. „Was meinsch?
Es isch es Familie-Erbstück. “ „Es isch“, han i zuegstimmt. „Und Müetter gän Erbstück ihrene Töchtere. Aber wie David so klar usegstellt hät, bi i nöd dini Muetter.
I bi nume d Muetter vo dim Ma. “ Sarah hät schwer gschluckt. „Wo isch er denn? “ „I ha ne gester bi ere lokale Wohltätigkeits-Versteigerig abgä“, han i glatt gloge.
De Abhänger isch sicher i mim Safe gsy, aber das hät sie nöd müesse wüsse. „Er wird e guete Zweck finanziere, statt uf em Hals vo öpperem z lige, wo mini Präsenz verachte. “ Sarahs Gsicht isch zämegefall. Si hät endlich verstande, dass das kei vorübergehende Stryt gsy isch.
Es git kei Argument zum gwinne, kei Schuldgfül, wo sie chönnt bruuche zum mich manipuliere. D Brugg isch nöd nume verbrennt, i ha s Fundament abgrisse. Ohni es Wort isch sie us de Houstüre gange. Zwöi Wuche sind vergange.
D Stille i mim Huus isch absolut gsy, und i ha jede Moment gnosse. David isch genau einisch cho, mit eme gmietete U-Haul-Lieferwagen. Er hät d Schachtle us de Garage still iiglade. Er hät müed usgseh, irgendwie elter.
Bevor er gangen isch, hät er i de Iifahrt gstande und mich aagluegt. „I ha würkli öppis vermasslet, gäll? “, hät er liislig gfragt. „Du hesch e Wahl troffe, David“, han i gsäit, uf de Türpfoste glehnt.
„Du hesch entschide, mich i mim eigene Huus chlii z mache, zum e Frau z besänftige, wo mich nie respektiert hät. I ha nume dini Wahl akzeptiert. “ „I vermisse, wie’s früener gsy isch“, hät er zuegäh. „I nöd“, han i ehrlich gsäit.
„I chume endlich zur Rueh. “ Er hät gnickt, isch in Lieferwagen gstige und devo gfahre. I ha my Sohn nöd komplett us mym Läbe gschnitte, aber d Dynamik hät sich dauerhaft veränderet. Mir händ uns an Fyrtig gsee, für e höflichi paar Stunde.
Sarah isch ruhig und distanziert blibe, hät uf die harti Art glehrt, dass ihr Komfort vollständig vo myre Grosszügigkeit abhängig isch – ere Grosszügigkeit, wo sie für immer verlore hät. I ha en Handwärker engagiert und de leere Garage-Ruum in es hells, luftig Kunstatelier verwandlet. I ha wider aafange male, es Hobby, won i vor Jahrzähnt ufgäh ha. I bi eme Buechclub byträtte.
I ha Riese mit myne Fründinne gmacht. I ha ufghört, de verlässlichi, stilli Schaffer für e Familie z si, wo mini Liebi als unbegränzts gratis Resource agluegt hät. I ha my Ruum, mis Geld und mini Seelerueh zrugggholt. I ha glehrt, dass früener oder später s mächtigschte, was e Muetter chan tue, isch: ufhöre.
Ufhöre z flicke. Ufhöre z zahle. Ufhöre z versueche, Liebi z chaufe, wo frei gäh söt. Wenn du ufhörsch, wie en Diener z handle, erinneret sich d Lüt endlich, wem s Huus ghört.
Und mis Huus – ändlich – isch ganz mis gsy. Wenn i eis Ding mit dir teile will nach myre Gschicht, denn nöd über Rache oder Chiälerei. Es isch eifach das: La nie zue, dass dini bedingungslosi Liebi zum Aaspruch vo öpper anderem wird. Als Eltere sind mir natürlich verdrahtet zum gäh, zum flicke, zum unterstütze.
Mir wänd’s unsere Chind eifacher mache. Aber i dem Moment, wo dini Opfer wie en gratis Service behandlet wärded und dini Präsenz als lästig agluegt wird, isch es Zyt, zruggzträte. Gränze setze macht dich nöd zu ere schlechte Muetter oder eme verbitterete Mensch. Es macht dich zu öpperem, wo sich selbst gnueg respektiert, zum z säge: „I ha gnueg gäh.
“ Du muesch nöd immer schrye, argumentiere oder din Wert erkläre gegenüber Lüt, wo ne nöd wänd gsee. Manchmal isch de mächtigscht Weg, Respekt z verlange, eifach dini Energie, dini Zyt und dis Portemonnaie vo dene z entfärne, wo’s als selbstverständlich betrachte. Du verdienisch, i Friede z läbe, vor allem i dim eigene Huus. Danke, dass du myre Gschicht zueghört hesch.
Wenn das bi dir öppis usglöst hät, oder wenn du au scho mal e harti Gränze mit de Familie hesch müesse zieh, denn würd ich gärn dini Meinig höre. Wie hättsch du mit David und Sarah umgange? La es mich i de Kommentär wüsse. I läse jede einzelne.
Wenn dir das Video gfalle hät und du a d Chraft vo gsunde Gränze globsch, denn gib em en Daumen ufe und abonnier de Kanal. Vergiss nöd, d Glocke aazstelle, damit du kei nögschti Gschicht verpassisch. Blib stark. Ken din Wert.
Und i gsee dich im nächste Video.
